چرا باتری‌های لیتیومی نباید کورکورانه به دنبال چگالی انرژی بالا باشند؟

چرا باتری های لیتیومی نباید کورکورانه به دنبال چگالی انرژی بالا باشند؟ با روند توسعه خودروهای قدرتمند جدید، مهارت‌های باتری لیتیومی نیز به طور مداوم در حال بهبود است. در حال حاضر انرژی ویژه باتری لیتیوم آهن فسفات 160 وات ساعت بر کیلوگرم است، انرژی ویژه نرم افزار سیستم به 130 می رسد و چگالی انرژی مونومر 18650 با استفاده از سیستم NCA به 240 وات ساعت بر کیلوگرم رسیده است و چگالی انرژی این سیستم به 150Wh/kg رسیده است.

علاوه بر افزودن مداوم مقررات برق، کاهش یارانه ها همچنین منجر به الزامات سخت گیرانه تری برای شرکت های باتری های لیتیومی قدرت شده است. نحوه انتخاب شرکت ها برای تبدیل شدن به یک صنعت تولیدی بسیار ارزشمند است. صنعت جدید تولید خودروهای برقی نه تنها باید به تراکم نسبی باتری های قابل شارژ توجه کند، بلکه باید سبک وزن و مصرف انرژی کاهش یافته بدنه خودرو را نیز ادغام کند.

انرژی ویژه باتری لیتیومی قدرت رابطه خاصی با ایمنی دارد، هر چه انرژی بالاتر باشد، استاندارد مهارت سطح ایمنی بالاتر است و در حال حاضر، نسبت انرژی باتری قابل شارژ مستقیماً قابل بهبود نیست و سیاست فعلی نیازی به تحریک بیش از حد فاصله نیست. چگونه می توان عملکرد و ایمنی باتری های لیتیومی را متعادل کرد؟ راه های زیادی برای بهبود فاصله خودروهای برقی خالص وجود دارد و راه مستقیم این است که باتری را اضافه کنید و باتری را اضافه کنید. کلید انرژی ویژه باتری لیتیومی قدرت مترقی، محتوای نیکل در مواد الکترود منفی باتری قابل شارژ است، هر چه محتوای نیکل بیشتر باشد، انرژی ویژه باتری لیتیومی قدرت بیشتر باشد، قابلیت اطمینان باتری قابل شارژ بدتر است. باتری، و احتمال اینکه گرمایش باتری قابل شارژ قابل کنترل نباشد بیشتر است. تولید کنندگان باتری های لیتیومی باید نیکل را در حدس باتری های لیتیوم به شدت کنترل کنند، تا به دنبال چگالی توان کارآمد و کم هزینه باشند، نیازی به پیروی کورکورانه از روند اضافه کردن اجزای نیکل ندارند، نکته کلیدی تسلط بر عوامل ایمنی است، نه ویژگی های مهم تر، در مورد گروه خودرو، در ماشین و کیفیت تعمیر و نگهداری برای کاهش فاصله، به جای اضافه کردن باتری به طور خلاصه برای به دست آوردن فاصله.